Choć estoński CIT został wprowadzony w Polsce już w 2021 roku, początkowe warunki jego stosowania nie zachęcały przedsiębiorców. Dopiero nowelizacja obowiązująca od 2022 roku sprawiła, że rozwiązanie stało się realnie atrakcyjne.
Największą zaletą estońskiego CIT jest brak obowiązku zapłaty podatku do momentu wypłaty zysku. Dopóki zysk pozostaje w spółce, nie podlega opodatkowaniu.
Oczywiście system ten nie ogranicza się wyłącznie do opodatkowania dywidend. Podatek może pojawić się również w innych sytuacjach, np. przy tzw. ukrytych zyskach lub wydatkach niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Zazwyczaj jednak sytuacje te można kontrolować, a ich wystąpienie nie powinno zniechęcać do wyboru estońskiego CIT.
Warto pamiętać, że wybierając estoński CIT, robisz to na okres czterech lat.
Często powtarza się, że estoński CIT opłaca się tylko wtedy, gdy zyski są zatrzymywane w spółce. Faktycznie – jeśli nie wypłacasz zysków, nie płacisz CIT w ogóle. Jednak nawet przy wypłacie dywidendy efektywne opodatkowanie jest niższe niż w przypadku zasad ogólnych.
Efektywne opodatkowanie to suma podatku płaconego przez spółkę i wspólników.
Przykład:
Spółka uzyskała dochód 100 000 zł.
Na zasadach ogólnych:
W estońskim CIT: Efektywne opodatkowanie wynosi 20%. Oznacza to ponad 6% oszczędności względem zasad ogólnych. Co więcej, jest to niższe obciążenie niż w jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej liniowo (23,9% z uwzględnieniem składki zdrowotnej).
U spółek z CIT 19% różnica jest jeszcze większa:
Oszczędność: 9 punktów procentowych.
Spółki nie zawsze osiągają zysk. Jeśli w jednym roku pojawi się strata, a w kolejnym zysk ją pokryje – estoński CIT nadal może być opłacalny.
Jeśli jednak spółka prognozuje stratę także w kolejnych latach, może zrezygnować z estońskiego CIT z końcem dowolnego roku podatkowego – nie trzeba czekać całego czteroletniego okresu.
Rezygnacja następuje poprzez zaznaczenie odpowiedniej pozycji w zeznaniu CIT-8E. Składa się je do końca marca, więc decyzję warto podjąć najpóźniej w lutym, przed zapłatą zaliczki na podatek CIT na zasadach ogólnych.
Przykład:
Spółka X wybrała estoński CIT od maja 2022 r. Rok zakończyła stratą, a prognozy wskazują kolejne dwa lata na minusie. Zdecydowała więc, że od początku 2023 r. zrezygnuje z estońskiego CIT. W zeznaniu CIT-8E złożonym 20 marca 2023 r. wskazała zmianę formy opodatkowania.
Wielu przedsiębiorców, którzy rozpoczęli estoński CIT w 2022 roku, w 2025 r. zakończyło swój pierwszy czteroletni okres. Pojawia się pytanie, jak go przedłużyć.
Dobra wiadomość: nie trzeba nic zgłaszać.
Nie składa się ponownie formularza ZAW-RD. Ustawodawca wprowadził automatyzm – jeśli spółka nie zrezygnuje z estońskiego CIT, jest on kontynuowany na kolejne cztery lata.
